Rumi (3)

Peaceful
is the one
who’s not concerned
with having more or less
Unbound by name and fame
he is free from sorrow
from the world and
mostly from
himself.
…………..

When compassion fills my heart,
free from all desire,
I sit quietly like the earth.
My silent cry echoes like thunder
throughout the universe.
……………

With love you don’t bargain
there, the choice is not yours.
Love is a mirror, it reflects
only your essence,
if you have the courage
to look in its face.
…………

Reason, when you speak
I cannot hear the Wise One.
Even if you are as thin as a hair
still there’s no space for you.
In the flaming Sun
all bright lights are put to shame.
………..

Be certain
in the religion of Love
there are no believers or unbelievers
Love embraces all.
Rumi Whispers of the Beloved
Quatrains Translated from Persian by Azima Melita Kolin and Maryam Mafi

rumi

अमीर खुसरो – Amir Khusrau(1253-1325)

આ અદ્ભુત રચના પસંદ કરવાનો હેતુ એમાં થયેલો સૂફી પરંપરા, ભક્તિ માર્ગ અને અદ્વૈતનો સુભગ સંગમ છે. પરમ તત્ત્વ અહીં રંગરેજ છે, પ્રિયતમ છે, સંત નિઝામ્મુદ્દીન નું રુપ લઈને પ્રસ્તુત છે. અહીં આત્માની ચૂંદડીને પરમ તત્ત્વના રંગે રંગવાની વાત છે. આત્માને અહીં પ્રિયતમા તરીકે નિરૂપીને પ્રેમમાર્ગની ટોચનો અનુભવ કરાવવામાં આવ્યો છે. એ પરમ તત્ત્વને મળવા, ઓળખવા કરેલી બધી તૈયારી, બધા છાપ-તિલક, બધી સાજ-સજ્જા એને મળતાની સાથે જ, પ્રિયતમ સાથે આંખ મેળવતાની સાથે જ બધું નક્કામું થઈ જાય છે. એ પ્રિયતમ કેવો અદ્ભુત છે કે આવી અગમ વાત આંખ મળતાની સાથે જ સમજાવી દે છે, એના રંગમાં રંગી દે છે, પ્રેમનો રસ આંખોથી જ પિવડાવી સઘળું દુન્યવી સાન-ભાન ભૂલાવી દે છે.પ્રિયતમ સાથે આંખ મળતાની સાથે જ પ્રિયતમા પોતાને સુહાગન અનુભવે છે, આજીવન, અભિન્નપણે જોડાયેલી! કેવી સુંદર અનુભૂતિ! અદ્વૈતનું કેવું સુંદર નિરૂપણ! આશા છે કે આપ સૌને આવી રંગની હોળી ગમશે. રંગની શુભકામનાઓ!
… … … …. …. …. ……

Amir Khusrau, one of the greatest poets of medieval india, helped forge a distinctive synthesis of Muslim and Hindu cultures. Written in Persian and Hindavi, his poems and ghazals were appreciated across a cosmopolitan Persianate world that stretched from Turkey to Bengal.
………..

अपनी छवि बनाई के जो मैं पी के पास गई,
जब छवि देखी पीहू की तो अपनी भूल गई।

छाप तिलक सब छीन्हीं रे मोसे नैंना मिलाई के,
बात अघम कह दीन्हीं रे मोसे नैंना मिला के।
बल बल जाऊँ मैं तोरे रंग रिजना
अपनी सी रंग दीन्हीं रे मोसे नैंना मिला के।
प्रेम वटी का मदवा पिलाय के मतवारी कर दीन्हीं रे
मोसे नैंना मिलाई के।
गोरी गोरी बईयाँ हरी हरी चूरियाँ
बइयाँ पकर हर लीन्हीं रे मोसे नैंना मिलाई के।
खुसरो निजाम के बल-बल जइए
मोहे सुहागन किन्हीं रे मोसे नैंना मिलाई के।
ऐ री सखी मैं तोसे कहूँ, मैं तोसे कहूँ, छाप तिलक….।
अमीर खुसरो (1253-1325)

इनका वास्तविक नाम था – अबुल हसन यमीनुद्दीन मुहम्मद। अमीर खुसरो को बचपन से ही कविता करने का शौक़ था। इनकी काव्य प्रतिभा की चकाचौंध में, इनका बचपन का नाम अबुल हसन बिल्कुल ही विस्मृत हो कर रह गया। अमीर खुसरो दहलवी ने धार्मिक संकीर्णता और राजनीतिक छल कपट की उथल-पुथल से भरे माहौल में रहकर हिन्दू-मुस्लिम एवं राष्ट्रीय एकता, प्रेम, सौहादर्य, मानवतावाद और सांस्कृतिक समन्वय के लिए पूरी ईमानदारी और निष्ठा से काम किया।
अमीर खुसरो बहुमुखी प्रतिभा संपन्न व्यक्ति थे। वे एक महान सूफ़ी संत, कवि (फारसी व हिन्दवी), लेखक, साहित्यकार, निष्ठावान राजनीतिज्ञ, बहुभाषी, भाषाविद्, इतिहासकार, संगीत शास्री, गीतकार, संगीतकार, गायक, नृतक, वादक, कोषकार, पुस्तकालयाध्यक्ष, दार्शनिक, विदूषक, वैध, खगोल शास्री, ज्योतषी, तथा सिद्ध हस्त शूर वीर योद्धा थे।

(source : kavitakosh.org )
……………..

…………………….

First Poet of Rekhta/Hindvi. Musician and Disciple of Sufi Saint Hazrat Nizamuddin Aulia. Known for his “pahelis”, which form part of Indian folklore. He is famous for inventing two most important musical instruments tabla & sitar. Wrote “Ze-hal-e-miskin…” one of the earliest prototypes of Urdu ghazal written in Persian & Hindvi.

……….

I dressed myself up to go see my lover,
but when I saw him, I forgot myself.
You robbed me of everything
when our eyes met.

You made me drink love’s elixir
and I got drunk
when our eyes met.

I was left staring-
you made me an ascetic
when our eyes met.

Fair arms and green bangles
you caught my wrist
when our eyes met.

You became the charming lover-
you left me breathless
when our eyes met.

Khusrau dies for Nizam-
you made me a married woman
when our eyes met.
Amir Khusrau
Translated and introduced by
Paul E Losensky and Sunil Sharma
From The Selected Poetry of Amir Khusrau

Mister God, This Is Anna

unknown

Anna was only four years old when Fynn found her on London’s fog-shrouded docks.
He took her back to his mother’s home, and from that first moment, their times together were filled with delight and discovery. Anna had an astonishing ability to ask– and to answer–life’s largest questions. Her total openness and honesty amazed all who knew her. She seemed to understand with uncanny certainty the purpose of being, the essence of feeling, the beauty of love. Anna had a very special friendship with Mister God…

………………………….

“Tich,” I said, “what were you asking God about real questions for?”
“Oh, it’s just sad, that’s all.”
“What’s sad?”
“People is.”
“I see. What’s sad about people?”
“People ought to get more wise when they grow older. Bossy and Patch do, but people don’t.”
“Don’t you think so?” I asked.
“No. People’s boxes get littler and littler.”
“Boxes? I don’t understand that.”
“Questions are in boxes,” she explained, “and the answers they get only fit the size of the box.”
“That’s difficult; go on a bit.”
“It’s hard to say. It’s like–It’s like the answers are the same size as the box. It’s like them dimensions.”
“Oh?”
“If you ask a question in two dimensions, then the answer is in two dimensions too. It’s like a box. You can’t get out.”
“I think I see what you mean.”
“The questions get to the edge and then stop. It’s like a prison.”
“I expect we’re all in some sort of prison.”
She shook her head. “No, Mister God wouldn’t do that.”
“I suppose not. What’s the answer then?”
“Let Mister God be. He lets us be.”
“Don’t we?”
“No, We put Mister God into little boxes.”
“Surely we don’t do that?”
“Yes, all the time. Because we don’t really love him. We got to let Mister God be free. That’s what love is.”
………………………
– Fynn
………………
The story begins on the streets of the East End of London in the mid-1930s.Sydney Hopkins; the author (under the pseudonym “Fynn”) as a teenager and young adult, lived in the East End of London in the early 1930s. Some says it’s not truely autobiographical; some says Anna may be a fictional character and so on. Many places mentioned in the book have undergone redevelopment and they no longer exist.
In any case, the main reason for sharing excerpts of this 1974 publication, is it’s approach towards life’s biggest questions and unique way of finding their answers. It makes journey to find the truth as light, simple and fun filled as can be in our day to day life. This particular dialogue shows our limitation as a human race. We always see our fellow human beings on the basis of their class, colour, religion, language, ethnic origin and what not! Yes, we like to put them into boxes and our perception, understanding doesn’t go beyond it! That may be biggest reason for conflicts we see everywhere, if only we can see others as just like ourselves, a human being; without boxes!?!

नज़्म – गुलज़ार

ख़लाओं में तैरते जज़ीरों पे चम्पई धूप देख कैसे बरस रही है
महीन कोहरा सिमट रहा है
हथेलियों में अभी तलक तेरे नर्म चेहरे का लम्स एेसे छलक रहा है
कि जैसे सुबह को ओक में भर लिया हो मैंने
बस एक मध्दम-सी रोशनी मेरे हाथों-पैरों में बह रही है

तेरे लबों पर ज़बान रखकर
मैं नूर का वह हसीन क़तरा भी पी गया हूँ
जो तेरी उजली धुली हुई रूह से फिसलकर तेरे लबों पर ठहर गया था

ख़लाओं – शून्य , जज़ीरों – द्वीप ,  लम्स – स्पर्श

गुलज़ार ( कुछ और नज़्में )

fb_img_1472171430327.jpg

Tears Fall in My Heart- Paul Verlaine

Tears Fall in My Heart

Tears fall in my heart
as rain falls on the town;
what is this numb hurt
that enters my heart!

Ah, the soft wound of rain
on roofs, on the ground!
To a dulled heart there came,
ah, the song of the rain!

Tears without reason
disheartened heart.
What? no trace of treason?
This grief’s without reason.

It’s far the worst pain
to never know why
without love or disdain
my heart has such pain!
Paul Verlaine (1844-1896)

paul-varlaine

Life is a wayside flower

I walk to my work place, on my way I meet beautiful Bougainvillea flowers in full bloom, they smile and greet everyone without worrying about anyone appreciating them! When I read this poem, I loved it so much! So here it is for all of you to enjoy…..

Jemverse

20160811_074747-2

Saw a little wayside flower
growing right there in the street
Finding just enough moisture
to prosper down there at my feet
It seemed like a really fine testament
to all that life truly means
For there’s always beauty to be found
Where and whenever it seems
So here’s to wayside flowers
as the metaphor is clear
For every time you need a smile
some beauty will be near

©Jemverse

View original post

તારું પહેલા વરસાદ સમું આવવું

આ બ્લોગ પર રમેશ પારેખ ની હાજરી ના હોય તો ગુજરાતી કવિતાનું પાનું અધૂરું રહી જાય. મારા અને અનેકોના પ્રિય કવિ ની તરબતર રચના…

તારું પહેલા વરસાદ સમું આવવું

ફાગણની કાળઝાળ સુક્કી વેળામાં તારું પહેલા વરસાદ સમું આવવું
હવે આંખોને કેમ રે ભુલાવવું

બળતે બપ્પોર ભીનો પગરવ સુણીને
કાંઈ વાસ્યાં કમાડ અમે ખોલ્યાં
ચારે આંખોનાં એવાં અંધાર્યાં વાદળાં
કે શમણે આવેલ મોર બોલ્યા
ઓચિંતા ધોધમાર સામસામે આપણે ઊભાં રહ્યાંનું પૂર આવવું

ફળિયે પલાશફૂલ નીતરતું ઝાડ
અને હું વેરાઈ જઉં રાનમાં
મારી હથેળીમાંય એવી રેખાઓ
જેવી રેખા છે ખાખરાના પાનમાં
લીંબોળી વાવીને છાંયડા ઉછેરું પણ ચોમાસું કેમ કરી વાવવું?

ફાગણની કાળઝાળ સુક્કી વેળામાં તારું પહેલા વરસાદ સમું આવવું
હવે આંખોને કેમ રે ભુલાવવું
– રમેશ પારેખ
મૉન્સૂન મસ્તી માંથી સંપાદન ઃ હિતેન આનંદપરા

Ramesh Parekh

Melody called life

If it’s raining tears
Learn to get wet
And let it dry with your breath!

If heartache playing
an acordian in your chest, learn to dance to it’s tune
And heal it with the rhythm of your steps .
-Nehal

image

આવીશ?

આવીશ?

સવારનો સમય છે:
બફારો છે અને તડકામાં એક પ્રતીતિકર ચમક પણ.
વનસ્પતિનો હરિયાળો રંગ પણ ઠંડક વિનાનો લાગે છે.
એક સુંદર મજાનું પીળું પંખી ત્યાં ઘાસ પર કૂદી રહ્યું છે
બરાબર એ જ રીતે જેમ તું છે સુંદર નીરવ અને પ્રેમને
ઘાસની જેમ ધીરે ધીરે ઓળખતી અને
એનાથી પોતાને માટે અર્થ શોધતી.
આ પંખીને મળ્યું છે લીલું ઘાસ કે નીલ અન્તરિક્ષ, તેમ
શું આપણે એકબીજાને મળી શકીએ છીએ?
સવારના આછા ઠંડા ઉજાસમાં શું ધીરેથી હું તને બોલાવી શકું અને
આશા રાખી શકું કે નિમંત્રણથી તું આવીશ?
અશોક વાજપેયી (1981)
“એક પતંગ અનંતમાં” માંથી
અનુવાદ- જયા મહેતા

… … … … …

image

 

My Treasure

I save your music for my
rainy-day songs;
Save your sunshine for my
petals and thorns;
Save your clouds for my
deserts and storms;
Save your smile for the
candles that light up the dark corners of my soul;
Save your strings of waves
to lace up my mundane days that drag along;
Save your breeze
for my nights that stand silent and alone!
-Nehal 

treasure