કવિતા નું પોત -નેહલ

કવિતાનું પોત આમેય સાવ પાતળું “સરી જતી રમ્ય વિભાવરી ” જેવું કાંઈ નહિ. વિચારોના તાંતણા તૂટે બટકે આમતેમ લટકે ઓળખની ગૂંથણી માં ક્યાંક સાવ ખટકે . મનના ભાવો શબ્દોની લગોલગ આવીને અટકે. હૈયું , આંખ , હથેળી ભીંજવે એક્ઝટકે . મન એકાંતને ખૂણે ઝીણું ઝીણું એકલું બળે કટકે કટકે. – નેહલ

Read More