पंचभूतों ने जो मुझे सिखलाया – के० सच्चिदानंदन

धरती ने मुझे सिखलाया है- सब कुछ स्वीकारना सब कुछ के बाद सबसे परे हो जाना हर ऋतु में बदलना यह जानते हुए कि स्थिरता मृत्यु है चलते चले जाना है अन्दर और बाहर। अग्नि ने मुझे सिखलाया है- तृष्णा में जलना नाचते-नाचते हो जाना राख दुख से होना तपस्वी काली चट्टानों के दिल और…

Read More

ઉત્સવ પછી – કે. સચ્ચિદાનન્દન [મલયાલમ કવિતા]

હું પ્રતીક્ષા કરી રહ્યો છું તમારા પાછા આવવાની પીપળા નીચેના આ છાપરા નીચે કેવળ એક પતાકા, જેને લોકો ઉતારવી ભૂલી ગયા છે પીપળાની એક ડાળ પર ફરફરી રહી છે. એક બગીચો ભાંગેલી બંગડીઓનો, ફૂટેલા ફૂગ્ગા અને સંતરાની છાલનો ગોપુરમના દ્વાર પર રહી ગયેલી એક ચંપલ ચાલી ચૂકેલ રસ્તાને તે યાદ કરી રહી છે હાથીઓના પેંડોલમાં…

Read More