An African Elegy : Ben Okri

We are the miracles that God made.
To taste the bitter fruit of Time

We are precious.

And one day our suffering
Will turn into the wonders of the earth.

There are things that burn me now
Which turn golden when I am happy

Do you see the mystery of our pain ?

That we bear poverty
And are able to sing and dream sweet things
And that we never curse the air when it is warm
Or the fruit when it tastes so good
Or the lights that bounce gently on the waters?

We bless things even in our pain
We bless them in silence.
That is why our music is so sweet.
It makes the air remember
There are secret miracles at work
That only Time will bring forth

I too have heard the dead singing
And they tell me that
This life is good
They tell me to live it gently
With fire and always with hope

There is wonder here
And there is surprise
In everything the unseen moves
The ocean is full of songs.
The sky is not an enemy.
Destiny is our friend.

મોગરાનાં ફૂલ ….

wpid-wp-1431758486629.jpeg*ગોરંભાયેલું ગગન અને ઉથલ પાથલ મનનો ક્યારો ..
લાવ વાવી દઉં થોડાં સપના ,થોડી આશા. પછી છોને વરસતો મેઘ અનરાધાર .

*તારી આંગળીઓ નો સ્પર્શ લખે
એક એક હાઇકુ મારી આંગળીઓ પર .

*મને એક લાલચટ્ટક સૂરજ આપો
એક પારદર્શક ભૂરી નદી આપો
બાકી બધું હું સર્જી લઈશ .

* સપનાની ચકલીઓ નિદ્રા ચણી ગઈ
હવે બળબળતું કોરું આંખોનું આંગણું .
-Nehal

મારી મન :સ્થિતિ … એક શબ્દ ચિત્ર .

મારી મન:સ્થિતિ

હું  અત્યારે  અજાણ્યા  ઘરમાં વસવાટ કરતા મુસાફર જેવું મારા શરીરમાં રહું  છું.

થોડા દિવસથી સહારાના  રણ ની  લૂ દઝાડતી ગરમીમાં  શેકાયેલુઁ   મન  થઇ  ગયું  હતું . એક બેચેન  કરતી ,દઝાડતી , તાવની  ગરમીમાં  શેકાતા  શરીર  જેવું મન .  વિચારોની  છૂટી છવાઈ વાદળી  દેખાય  એટલું  જ . કોઈ  વિચારને  પકડી  ન શકે ,  ન ક્યાંય  અટકી  શકે …… વહેતા  વાયુ  જેવું મન. આ  વિચારે  છે તે હું  જ  કે ? ?  પવન માં  ચોતરફ  ઉડી  ગયેલા  કાગળો ને , વેરવિખેર  કાગળો ને  એક એક કરી  ઉઠાવીએ  અને પછી  એને સમજીને  ક્રમવાર ગોઠવવા પડે એવી મનની દશા છે .કોઈ ઘટનાની અસરો ,એની ઉત્પત્તિ અને એનાથી જન્મેલા વિચાર વમળો બધાં સેળ-ભેળ થઇ ને સંદર્ભ ગુમાવી બેઠા છે .કોઈ ચલચિત્ર જોતાં  જોતાઁ  જો વારેઘડીએ rewind forward કર્યા કરીએ તો અચાનક વર્તમાન પળ કઈ હતી તે ભુલાઈ જાય તેવી સ્થિતિ છે મારા મનની .

કોઈ અજાણ્યા દેશમાં  Train માં પ્રવાસ કરતી વખતે દરેક મુકામે એક જાતની મૂંઝવણ ,ઉત્કંઠા હોય કે  હવે પછી કયું ગામ કે શહેર છે ?? પણ જાણ્યા પછી ય એનો શો અર્થ !..અને જ્યાં પહોંચવાનું છે એની સાથે આ જાણકારી નો શો સંબંધ !? અથવા ક્યાં પહોંચવાનું છે એ જ ક્યાં ખબર છે ! અથવા ખરેખર કાંઈ પહોંચવા જેવું છે ખરું ?જીંદગી જાણે ઉભડક જીવે બેઠેલા મુસાફર જેવી છે જેને પોતાનું station જતું રહેશે એની ચિંતામાં પ્રવાસનો આનંદ નથી જાણતો પણ કયું station જતું રહેવાનું છે એની પણ જાણ નથી….છે માત્ર અજંપો
-Nehal
…..

In a Swirl. ..

wpid-img_28129582425448.jpegTurning at every  corner
Avoiding all the  sharp  edges ;
My life is in a whirl
Sucking me deep down with it;

Now  I don’t know,

Is everything around  me moving
With me in a smooth, uniform  motion or

Is everything  standing still  !!?
-Nehal

A translation from urdu” Kaghazi Hai Pairahan” By Ismat Chughtai

“……I asked them why they didn’t dress themselves up.”never felt the need ! Why, do I look ugly?one of them [girls in Russia] threw back at me.  Not really,But you will look even more beautiful [if you wear make-up].”I would like to offer goods that are genuine.My own complexion,lips and femininity are good enough”, she replied with confidence……

….In my stories I have  written a great deal about women’s economic subjugation and helplessness. If a girl obeys the men in her family simply  because she is economically dependent on them,then it is not obedience but deception. If a wife stays with her husband  simply  because  he is her provider then she’s  as helpless as a prostitute. The children born of such a mother will only display helplessness and a slavish mentality. Such a people  would  always be dependent on the munificence  of developed nations.As long as the women of our country continue to suffer oppression without resistance we will be weighed down by a sense of inferiority  in political and economic  spheres too.

Translation by  M. Asaduddin

Ismat Chughtai     [1911-1991] She was most courageous  and controversial  writer of her time.She was distinguished  both by the themes  she dealt with and  the style  she developed to treat them.As the  subcontinent’s  foremost feminist writer she was instinctively aware of the gendered double standard in the largely feudal and patriarchal structure of the society she lived in and did everything to expose and subvert it………….From the book Ismat Chughtai  A Life in Words, memoirs  – M. Asaduddin

Supremely impressed and a big fan of her  cannot  resist to share her thoughts   as they  are  so relevant   even after so many years.    

Growing Time: A new poem

 

 

 

77t

Hanging wind-chimes  of my,
leftover dreams;
half written  poems;
untold stories.
Decorating my windows of desires,
with their unfamiliar yet beautiful sounds.
Sometimes time grows into unheard melodies.
-Nehal

એક મુકામ ……

wpid-img_112842545702439.jpegકેમ છો ,

                         અત્યારે  જ  ગુજરાતીમાં લખતા શીખી .એના ઉત્સાહ માટે  કૈક  તમારા બધા સાથે  share  કરું  છું.

મરીજ નો શેર છે :

 હું  કોને  કોને મારી  કવિતા માં  દઉં  જગા  !
જેને  મળુઁ   છું   એની જુદી   દાસ્તાન  છે .

ગાલિબ  નો શેર છે :

બસ  કિ  હું   “ગાલિબ” અસીરીમેં   ભી  આતશ  જેરે-પા
મૂ-એ- આતશ-દીદ :   હૈ   હલ્કા  મેરી  જંજીર કા .

જેરે-પા = પગમાં  આતશ  , અસીરી=  કેદ   માં , મૂ-એ-આતશ-દીદ : = આગને  અડેલી વાળની  લટો , હલ્કા=કડીઓ

વાસંતી વાયરાની ખોજ……

IMG_425784540146001-1

જિંદગી ઠરી ગયેલું પાંદડું પાનખરનું

સમયના બરફ ની વચ્ચે.

પાંદડામાં ધબકે ધીમી ધીમી

વાસંતી વાયરાની ખોજ.

-Nehal

કાવ્ય જન્મ !

મ્ંઝારો, અજંપો,
મારી અંદર મને જ કોઈનું અથડાયા કરવું,
અણધાર્યા વિચારોના ઉબકા,
અને કાવ્યજન્મ.
છ્ટકારો ??
સર્જન ??
-Nehal

The Myth of Sisyphus

myth of sisyphus” It is during that return,that pause,that Sisyphus interests me.A face that toils so close to stones is already stone itself ! I see that man going back down with a heavy yet measured step towards the torment of which he will never know the end.That hour like a breathing-space which returns as surely as his suffering,that is the hour of consciousness .At each of those moments when he leaves the heights and gradually sinks towards the lairs of the gods,he is superior to his fate.He is stronger than his rock….”

From “THE MYTH OF SISYPHUS” by ALBERT  CAMUS