પચાસમા વર્ષની પહેલી સવારે

સાંજુકી વેળાએ ઊઘલે બજાર, લોક ઘરભેળા થાય પરભારા રે બાઈ… તું પાથરતી જાય કાં પથારા! એક તો ઉછીનું પાથરણું તારું ને માથે ઉછીનો અસબાબ ગાંઠમાં કાણીય કોડી નથી ને તોય શેનો છે આટલો રુઆબ! નક્કામી ચીજોના વેપલા કરવાના શીદને જાગ્યા છે ધખારા! રે બાઈ… તું પાથરતી જાય કાં પથારા! કાટી ગ્યાં અણિયાળાં ખંજર-કટારી ને બુઠ્ઠાં…

Read More