પારિજાતની છાબડી – નેહલ

રાત રહી તરફડતી સહરાની તરસે, ઢોળાતું રહ્યું મૃગજળ ચાંદનીનું  આસમાની ફરસે. …… પાંપણોની કિનારીએ અટક્યા મેઘ, અને આ આંખ્યુંની ધરતી કોરી-ધાકોર. ……… ભટકું છું તારી શોધમાં જયાં-ત્યાં, લાગે છે તું છે ક્યાંક સાવ આસપાસ. ……. તારા વિનાના દિવસો ફેલાયા ડાળ થઇને, શ્રધ્ધા મારી પથરાતી જાય મૂળિયાં થઇને. …… લાગણીઓનાં ઠેકાણા હોતતો, સંબોધનોમાં સરનામા હોત; લાગણીઓનાં…

Read More

માણસ ક્યાં કોઈને ઓળખાય છે- નેહલ

માણસ નામની એક ઘટના એક જ લીટીમાં મથાળે લખાય છે માણસ ક્યાં કોઈને ઓળખાય છે? ધર્મ, જાત, વર્ણ ને વર્ગમાં વહેંચાય છે માણસ ક્યાં કોઈને પરખાય છે? સુખ- દુઃખ તો સૌને સમજાય છે ભીતરનો અવાજ ક્યાં કોઈને સંભળાય છે? વખાણવા ને વખોડવા સૌને એકસામટા ન સમજાય તે સૌ મંદિરોમાં પૂજાય છે! નેતા, અભિનેતા કે ગુરૂ…

Read More

ગાન-ગંગા – નેહલ

શોધું એક સાર્થ શબ્દ સબળ, અડિખમ ઊભેલો પણ મારા શબ્દો તો થાકેલા, હારેલા, કંટાળેલા ખૂણામાં ટૂંટીયું વાળીને પડેલા કાખઘોડીને સહારે ઉઠવા મથતા ધાયલ, પાટાપીંડીમાં પીડાથી કરાંજતા! શોધું એક અટૂલો સબળ શબ્દ, એક ભાગિરથ શબ્દ ખેંચી લાવે કાવ્ય-ગંગા નાદ-આકાશ થી. શોધું એક શિવ શબ્દ ઝીલી લે પોતાની સર્વવ્યાપી જટાઓમાં શબ્દ-ગંગા નાદ-ગંગા અને મુક્ત કરે એને સહુને…

Read More

સંગાથ – નેહલ

એક લીલી પાંદડી અને લાલચટ્ટક ફૂલ એક-મેકથી સાવ ભિન્ન તોય અર્પે એકબીજાને સભર, રમ્ય અર્થ હોવાનો સાથે. એમ જ હું અને તું સાવ અલગ એક-મેકથી પણ જીવવું, હોવું સુંદર, પરિપૂર્ણ સંગાથે. – નેહલ Poetry,​ my poems © Copyright 2018, Nehal

Read More

મોરપિચ્છ હજુ ખરતું નથી – નેહલ

હોઠો પર હવે પ્રેમનું ગીત સ્ફૂરતું નથી કદંબની ડાળે હવે કોઈ ઝૂલતું નથી મધુવનમાં કયાં ખોવાયા વેણુના સૂર યમુનાની ધારે ગીત હવે કોઈ વહેતું નથી માન્યું તમે વસાવીને સોનાની દ્વારકા કે ગોકુળ-વૃંદાવનમાં હવે કોઈ ઝૂરતું નથી ગોવર્ધન ધાર્યો ને સુદર્શન ચક્ર ધર્યું પણ રાધાના મનથી મોરપિચ્છ હજુ ખરતું નથી મોકલ્યા ઉધ્ધવજીને, અમોને સમજાયું કે ગોકુળીયું…

Read More

An Eternal bond!- Nehal

When I Spoke to the Sky; My journey to love ends in you! He covered me from all over Went into hiding behind a moon, stars, rainbows, clouds,…never showed his real face! When I told the wind; I dreamt of being with you! A robust companion, I see in you. He scattered me all over…

Read More

सफ़र – नेहल

हरे दरख़्तो के चम्पई अंधेरोमें शाम के साये जब उतरते है रात की कहानी छेड देते है जुग्नूओं की महफ़िलमें। रात की रानी खुश्बू की सौगात से भर देती है यादों के मंज़र। तन्हाई कब तन्हा रह पाती है!? चाँद, सितारे, सपने मेरे साथी उगते, डूबते मेरे संग आकाश हो या हो मन का आँगन…

Read More

Sun rays – Nehal

The way Sun rays travel Through the green fog Creating Luminous pathways Admist The mountains Stream Trees And valleys My sparkling soul Chalks It’s a journey Through This universe In an enchanting Dancing, swirling Lights Twinkling Sprinkling It’s Magic Dust Of smile Love And kindness. Floating Higher Up, among clouds Reaching for the stars And…

Read More

On this Blissful Day..

Wind is playing piano On this lake. Shadows of the trees are black keys. Shadows of the clouds are white keys. Playing sounds of nature, Song of the season, Birds are accompanying With their continuous chirping. My soul is singing the song of Eternity Harmony Peace On this blissful day! Nehal Poetry and  Image ©…

Read More

Celebrating 3 years of Blogging!

Literature is a mirror to the world we live in. Our mundane routines, our struggles, our dreams and aspirations, our stories of hope and triumph are spread across the pages of literature.When we celebrate literature we are celebrating us, we are embracing ourselves with all our imperfections! – Nehal Hello Readers, It’s a great pleasure…

Read More

વરસોના વરસ લાગે

ટાંકણું લઈ ઘડવા બેસું વરસોના વરસ લાગે શબ્દો ની ગૂંથણી ગૂંથવા બેસું વરસોના વરસ લાગે પીડાથી પંડ છૂટી ગયો, લોભ-મોહ ગળી ગયો ‘હું-મારા’થી છૂટવા બેસું વરસોના વરસ લાગે પહાડો પીગળ્યા, દરિયા થીજ્યા, નદી સમ વર્ષો વહ્યા અટકેલું એક આંસુ સારવા બેસું વરસોના વરસ લાગે ચહેરા બદલ્યા, મહોરા બદલ્યા, કિલ્લા સમ અડિખમ રહ્યા ભાંગેલા મનને જોડવા…

Read More

सूर्य ग्रहन

  मेरे भीतर से उठ रहा है ख़लाओं का काला चाँद ढक रहा है मेरे सूरज को धीरे धीरे रंगों भरा जीवन बदल रहा है सेपिया तसवीर और फिर धीरे धीरे ब्लेक एंड व्हाइट सोचती हूँ बन जाऊं एक स्फ़टिक का प्रिज़्म कहीं से ढूँढ लाउँ एक उजली सफेद किरण जो रंगों से भर दे…

Read More

Senior Citizen@home.in અરે એટલે ઘરડાં વાળે……-(17)

  સલોની ગાલાઆંટીને વન્સ મોરના રૂમમાં મૂકીને સના,સોમૂ અને નાયર અંકલની વિદાય લઈ ઍક્ટિવિટી સેન્ટર માટેની અનૌપચારિક મીટિંગ માટે ત્યાંની ઑફિસ તરફ રવાના થઈ. સમીર ઑફિસના કામે બહારગામ હતો. અનન્યા પણ આ મીટિંગ માટે હાજર રહેવાની હતી, તે અને આકાશ સલોનીને મોડું થશે તો ઘરે મૂકી જશે અને અનન્યાને સલોનીને ત્યાં રાત્રે રોકાઈ જવાનું અનુકૂળ…

Read More

Senior Citizen@home.in અરે એટલે ઘરડાં વાળે……-(16)

રડીને મનનો ભાર હલકો થયા પછી ગાલાઆંટી ઊભા થયાં, જોયું તો એમના સામાનની બે જૂની બેગની બાજુમાં જ એક નવી બેગ અને એક બોક્સ પડેલું હતું. “આ કોણ લઈ લાવ્યું હશે, મારું ધ્યાન પહેલાં કેમ ન ગયું, મારા દુઃખમાં હું એટલી ડૂબી ગઈ કે લાવનારનો આભાર પણ માનવાનો રહી ગયો. નક્કી આ સલોની અને સોમૂનું…

Read More

Senior Citizen@home.in અરે એટલે ઘરડાં વાળે……(15)

આકાશ અને અનન્યા સાથે ઘણી વાતો થઈ, કેટલાક પ્રશ્નો ઉઠ્યા અને એના સમાધાન શોધવામાં સલોનીને પોતાને લાગ્યું ઘણી બાબતો વિશે પોતાના વિચારોમાં રહેલી ગૂંચો ઉકલી રહી છે. હંમેશા બધી વાતો કૉલોનીના વૃધ્ધ અંકલ-આંટીના સંદર્ભમાં જ વિચારી હતી, જેવી સમસ્યા ઉદ્ભવતી એવો ઉકેલ શોધવાનો પ્રયત્ન કરવામાં આવતો પણ આજે બે પ્રોફેશનલ્સ સાથે વાત કરીને જમીન પરની…

Read More

Senior Citizen@home.in અરે એટલે ઘરડાં વાળે……..(14)

આકાશ પરાંજપે, એક મધ્યમ વર્ગીય કુટુંબમાં ઉછેરીને મોટો થયો હતો; જ્યાં વાંચન, સંસ્કાર, સંસ્કૃતિને ખૂબ સન્માન આપવામાં આવતું હતું. પિતા એક વીમા કંપનીમાં ઉચ્ચ અધિકારી હતા અને માતા બેન્કમાં ઉચ્ચ હોદ્દા પર હતા. સંયુક્ત કુટુંબ હતું, દાદા-દાદીની હુંફમાં એનો ઉછેર થયો હતો. બાળપણના મોટાભાગના રવિવાર દાદા-દાદી સાથે કરેલી પિકનીક, નાની,ટૂંકા અંતરની મુસાફરીની સ્મૃતીઓથી ભરેલા હતા.…

Read More

એક ક્ષણમાં વસી શકું

ધારું તો સમેટી લઉં જાતને એક ક્ષણમાં વસી શકું ધારું તો અનાદી અનંતકાળ થઈ સતત વહી શકું ખરતા તારાઓના પ્રકાશવર્ષ જેવું જીવી લઉં ધારું તો આકાશગંગા થઈ યુગો સુધી વહી શકું એક ફૂલની ખૂશ્બુ માં બાગેબહાર શ્વસી લઉં ધારું તો ચિરંતન વાસંતી હવા જેવું વહી શકું એક હુંફાળા શ્વાસ ની આંચે આયખું આખું પીગાળું ધારું…

Read More

Senior Citizen@home.in અરે એટલે ઘરડાં વાળે……-(13)

મોડે સુધી ગાલાઆંટી માટે કેવી રીતે સગવડ કરવી એની નાયર અંકલ અને સોમૂ સાથે ચર્ચા કર્યા પછી સલોની જ્યારે ઘરે પહોંચી ત્યારે બહુ જ થાકી ગઈ હતી. થોડીવારમાં જ સમીર પોતાની ચાવીથી દરવાજો ખોલીને અંદર આવ્યો. તરત જ પોતાના બન્ને કાન પકડીને , પોતે બહુ જ મોડો થયો છે અે ગંભીર ગુનાની સલોની પાસે માફી…

Read More

વામન અવતાર

એણે એની એક આંખ બંધ કરી, હવામાં હાથના અંગૂઠાને સામે સર્પાકારે ફેલાયેલા હાઈ-વે ને ઢાંકી દેવો હોય એમ ઊંચો કર્યો. એક ક્ષણ એને એવું લાગ્યું કે સતત વહે જતો નાની-મોટી કાર નો કાફલો એના એક અંગૂઠાની તાકાતથી રોકી શકે, ઢાંકી દઈ શકે છે. એના મનમાં એક અજબ જેવી ખુશી, સંતોષ અને ગર્વની લાગણી છલકાઈ ગઈ.…

Read More