अच्छा लगता है

कभी यूँ ही अकेले बैठना अच्छा लगता है।

चुपचाप से;

अपने-आप से भी खामोश रहना,

अच्छा लगता है।

मन की गुफाओ में बहते झरनों की

धून सुनना, गुनगुनाना

अच्छा लगता है।

कभी दिल के दरवाज़ों को बंद रखना

दस्तकों से बेपरवा होना

अच्छा लगता है।

दिल के बाग की खूशबूओं में

खोना, महकना

अच्छा लगता है।

ख़ामोशी की शांत  पहाड़ीओं के

पीछे से बहती है

इक नीली सी नदी

उस के शीतल, निर्मल जलमें

भीगना, बहना

अच्छा लगता है।

हवाएँ मन की अटारीओं से बहते

शब्द के अनेक स्वर छेड जाती है

उसके ध्वनित तरंगो को मौनमें डूबोना

अच्छा लगता है।

– नेहल

By the Sea

seaside

Its morning
the sea in front of me
roaring; keeps rushing to the shore.
like a child; restless and energetic!
Now in the afternoon
it starts to calm down,
now a tired child; getting quiet on its own!
And finally in the evening
it starts receding back
again like a child hiding away; head down
after playing a mischief!
Nehal

A drifting Log

images

Life

Like a drifting log

Flows forward, downstream

Rocks and stones on the shore

Push it, detour it, force it to pause

Make it whirl and dance in the

Gushing currents!

Why call it a journey!

Why contemplate destination!

Many such drifting logs

Flow along the way

Clashing, chasing, parting away

Carrying

The baggage that the river loads them

With

and the same river unloads it all!

A singing bird may enjoy a ride or two

But it doesn’t dream of nests on a log.

Change is the moving force.

Though the sky sets up mornings and evenings,

spring, summer and autumn along the way

For a Log

flow is the time

and current is the season.

Ocean; may be an end to the journey

for a river,

But not for a log!!

Nehal

વિસ્મૃતી

વિસ્મૃતી

8495750306_7bd0c5e117_b

જૂની કેડીઓ પર પડે જાણે કો વિશાળકાય વૃક્ષ
ચહેરાઓ હળવેથી સરકતા જાય ભીના કાય પછીતે
નામ ની શાહી પલળેલા મન પર પ્રસરી જાય
અવાજ શોધતો રહી જાય ઓળખને
સંબોધનો થઈ જાય દિશાહીન, કપાયેલી પતંગ
સરનામાનાં શબ્દો એકબીજાનો હાથ ઝાલીને ખોળે ઠામઠેકાણું
રસ્તો જ રાખી મૂકે પરિચય પગલાંનો
સંબંધોનાં વ્હાણ થઈ જાય ક્ષિતિજ પરનાં ટપકાં
જતનથી જાળવેલી જણસ, ઊભી રહે સન્મુખ મ્હોં તાકતી
સુખ, દુઃખ, ખુશી, આંસુ ઘાટ ઘાટનાં રંગબેરંગી મણકા
પહેલાં પછી, પછી પહેલાં ઝઘડો સાવ નક્કામો
જીવ્યું સફળ, જીવતરનો બોજ, ચર્ચા સઘળી ઠાલી
એક સ્મૃતિ વિના સર્વ સંદર્ભો અર્થહીન
નેહલ

​नज़्म 

​नज़्म ( zen poem )

पीली पत्तीओं के रास्तो से हो कर पहुंचे हैं;

उन मौसमो के मकाम पर,

जहां अब तक एक डाल हरी भरी सी है!

फूलों और काँटों से परे,

तितलीओं और भवरों से अलग,

मौसम के बदलते मिज़ाज ठहर गए है वहां!

ढूँढते नहीं वे अब 

बहारो के निशान। 

डरते नहीं 

पतझड़ की तेज हवाओं के

थपेडो से।

हरी भरी डाली झुकी है जिस

निली सी नदी पर

जहां अब पानीओंमें अक्स

बनते-बिगडते नहीं।

समय का फूल;

अब न सूरज की गर्मी से झुलसता है,

न बारिषों में बहता है!

स्फटिक सा रंगहीन फूल

समाये हुए है सारे रंग

अपने अंदर।

सुकून के पाखी

जीते है उसी की

ओस की बुंदो पर।

नेहल

એક સૂકી કવિતા

હવે મનમાં
મધુર, સૌમ્ય ભાવ ઉઠતો નથી
કુમળી કવિતા ઉભરતી નથી
સૂકી, કઠણ, કઠોર ભૂમિ પર
બસ જાણે કેકટસ જ ઉગે
તેમ
મનમાં હવે શબ્દ
કાંકરા જેવા ખખડે
બરડ ડાળીઓની જેમ તૂટે
સૂકા ઘાસ જેવા
પીળા પીળા
ગોખરુના કાંટા જેવા
અણિયાળા,
મનને ઉલઝાવે, તરડાવે
બોરડીની ડાળી જેવા
વાક્યો.
ચકરાય ગીધ ને સમડી જેવા
વિચારો
નેહલ
(જૂની ડાયરીમાંથી)

images

મિત્રો – Friends 

મિત્રો

આપણે બધાં રંગબેરંગી
થીંગડા જેવા
જિંદગી ના પહેરણ પર
બનાવીએ રંગીન આવરણ
ભૂખરા વાસ્તવ ને ઢાંકતું
ઉકલી ગયેલા ટાંકાઓ પર
ચીપકાવીએ રૂપાળા સ્મિત
રોજિંદા સળ ને હટાવવા
ઉષ્માભરી આંખોની
ફેરવીએ ઈસ્ત્રી
શુભેચ્છાઓ નું અત્તર છાંટી
ઉગાડીએ નવો દિવસ
જૂની સંદુકમાંથી
સાચવી ને કાઢેલો
સાંજ પડે પાછો
જાળવી ને મૂકી દેવા
આ, તે કે પેલી ઉજવણી ના
લેબલ લગાડી
બનાવવા મથીએ
નવોનક્કોર!
એકબીજાની
ઉછીની લીધેલી ક્ષણોના
પેટાવીએ દિવા
જીવનની સાંજ ને
ઝળહળાવવા !

નેહલ

o-friendship-facebook

A simple English Version 

Friends

We all are
Colourful patch-work
On life’s jacket
Creating an interesting pattern
Covering all grey rags beneath.
We try to seal holes
With our beautiful smiles.
Wish to iron out all
Creases of mundane days
With warmth of our eyes!
We spray perfume of
Our greetings
To bring in a brand new day
The day we daily put
In to our closet folding Carefully
To take out again!
Sticking labels of celebration
Of this or that day and
Make it sparkling new!
Borrowing each-other’s
Moments to
Light our candles
Brightening our evenings of Life!
– Nehal

પાનખર

તારા માટેની
સાચવેલી ક્ષણો, સ્પંદનો, લાગણી
સંઘરું? વહેંચું?
અસમંજસમાં બેઠી છું!?
ગુલમ્હોર તો… સૂકી, પીળી પાંદડી ઝરતો
કૂંપળો સાથે ગોષ્ઠીમાં મગ્ન.
પારિજાત…કોમળ, મૃદુ પુષ્પોને
પરવા કર્યા વિના ખેરવતું.
બદામડી…બધાં જ સૂકા પાંદડા ખંખેરી
મુક્ત થઈ ખુદને શણગારે લીલી પાંદડીઓથી.
બધાં જ નિષ્ઠુર છે !?
શું હું ય તને ભૂલી જાઉં??
– નેહલ

4-autumn-city-park

 

Piano

b6da11ae1da83477eea7dfae0fcf5b7a
A painting from pinterest.com

 

When you play the piano…..
Raindrops dance on the water
Flowers glide gently in the air
The autumn leaves waltz
The evenings become brighter
The breeze flows fragrant
My mind
Bathes in your melody
washes away all marks of the day
Shines fresher again
Sorted and calm as ever
My heart
Fills with beauty
Starts beating in harmony
It is a perfect ending to my day!
Night begins with
A starry sky
Writing your musical notes
Sparkling high
And make my dreams sound
So beautiful!
– nehal

ભગવાન ખોવાયા છે!?

ભગવાન ખોવાયા છે!?
જરિયાન વસ્ત્રોના વાઘા અહીં જ મૂકી,
સોનેરી સિક્કાના કુંભ એમ જ છોડી,
રત્નજડિત સિંહાસનો ખાલીખમ રાખી,
છપ્પનભોગના થાળ હડસેલી,
ભગવાન ખોવાયા છે.

જોઉં તો છબીઓમાં કંડારેલા આકારો અકબંધ;
અને ચહેરો સાવ જ ગાયબ!
આભૂષણો-અસ્ત્રો-શસ્ત્રો ને
મૂર્તિઓ સઘળી ત્યાંની ત્યાં જ અને
મુખ સાવ સીધું સપાટ!

ધૂપ-દિપ-હવનની સુગંધી માયાજાળ ત્યજી,
ઝાલર-પંખા અને રેશમી વસ્ત્રોનાં સળ ત્યાગી,
હાર-ગજરા-તોરણોની સુગંધી સુંવાળપ છાંડી,
ભગવાન ખોવાયા છે!

દર્શનની કતારો ઊભી વિમાસણમાં
બુકિંગ કાઉન્ટર્સ થયાં અવાચક!
ભેટની નોંધણી ચઢી છે ખોરંભે
આરતી અને અભિષેક કરવા કોના
હરી ના ચહેરાનો જરીકે ના અાભાસ?

કૌતુક ક્યારેય આવું ન દીઠું
ભોળા ભક્તોનું મુખ થયું વિલું.
થયો શું અપરાધ?
ક્યાં પાડવો પ્રભુને સાદ?
કે ભગવાન ખોવાયા છે!

આ ઘોંઘાટનો કરો કોઈ ઉપાય
ચારેકોર નેતાઓના ચહેરાથી પ્રભુ થયા નિરૂપાય
વિઘ્ન આવી ઊભું એવું
ના ભજન ચાલે ના ચાલે જપ-ધ્યાન
કે વિઘ્નહર્તા હવે ત્રાસ્યા છે.

રમકડે રમો એમ મને રમાડો
અને હું તમને રમાડું એવી અફવા ફેલાવો?
તમારાં ભાવતાં ભોજન મને જમાડો!
બહુ થયું હવે, એમ કહી
હરી હવે રિસાયા છે

આંખો મીંચી તો હરીને અંતરે દીઠા
ખોલી તો અત્ર તત્ર સર્વત્ર દીઠા
મૂર્તિ વિશ્વરુપને પડે નાની
સર્વવ્યાપી ને કેમ કરી સમાવવા મંદિરીયે?
કે ભગવાન હવે થાક્યા છે.
નેહલ

image