ગઝલ – મનોજ ખંડેરિયા

નયન માંજીને વિસ્મય આંજવાની આ તો કરણી છે કલમ છે હાથમાં, શું રંગ-ઝરતી ફૂલ-ખરણી છે. ચડું છું જે પગથિયાં એક ક્ષણમાં ગૂમ થઈ જાતાં અને પૂરી ન થાતી કેમે એવી આ નિસરણી છે. અહીંથી ત્યાં લગી છે પહોંચવાનું કેટલું દુષ્કર વિરહ છે વસમી વૈતરણી, જીવન પણ જીર્ણ તરણી છે. મળે છે સ્વચ્છ તડકો-ચાંદની-ઝાકળ ને વર્ષાજળ…

Read More

ગઝલ : રમેશ પારેખ

જેવો તેં ઓળખ્યો’તો હું એવો અસલમાં ખૂલી સ્હેજ પણ ક્યાં શકું છું? હું લઈ આંખ, પગ, મનનો ડૂચો રમેશાઈની ગાંસડીમાં ઊભો છું … … … આ તરફ ભીની દીવાસળી છે, ઓ તરફ તાતા વંટોળિયાઓ આપણે સહુના ઘરમાં ઠરેલા પાછા પેટાવવા છે દીવાઓ … … … પરપોટો સમયના હાથમાં આમ તો છું એક પરપોટો સમયના હાથમાં…

Read More

ग़ज़ल – दुष्यंत कुमार

कुछ चुनिंदा अशआर : सिर्फ़ शाइ’र देखता है क़हक़हों की असलियत हर किसी के पास तो ऐसी नज़र होगी नहीं …     …    …   …   … लोग हाथों में लिए बैठे हैं अपने पिंजरे आज सय्याद को महफ़िल में बुला लो यारो ..   ..   ..   ..    ..…

Read More

ઉમ્રભર – રમેશ પારેખ

ઉમ્રભર જળ બની દરિયા તરફ તે ખુદ દડ્યો છે ઉમ્રભર ને સદા એ શખ્સને ઉંબર નડ્યો છે ઉમ્રભર એનું મન – જાણે છે ભાંગ્યું-તૂટ્યું શિવાલય કોઈ ને ધજા પેઠે એ માણસ ફડફડ્યો છે ઉમ્રભર ‘જળ બન્યા છીએ તો પરપોટાની ભાષા શીખીએ’ એક માણસ રણમાં એવું બડબડ્યો છે ઉમ્રભર આ પગથિયાં ક્યાં જશે – એ જાણતો…

Read More

પડછાયો – ભરત વિંઝુડા

પડછાયો હાથમાં હાથ મૂકીને ઊભો છે પડછાયો મારી સામે જ ખૂલીને ઊભો છે પડછાયો મેં ઝીલી લીધો સૂરજ આખેઆખો માથા પર તે ક્ષણે સાવ ખૂટીને ઊભો છે પડછાયો ક્રોસ પર જેમ ઈસુનું ઢળી ગયું મસ્તક ભીંત પર એમ ઝૂકીને ઊભો છે પડછાયો આટલામાં જ હતો શોધતા નથી મળતો ઝાડના છાંયે ડૂબીને ઊભો છે પડછાયો આ…

Read More

ગઝલ – મનોજ ખંડેરિયા

ઝળહળ ઝબાક ઝળહળ અજવાશ જેવું શું છે આ બંધ દ્વાર પાછળ અહસાસ જેવું શું છે હોઠે ધરું જો આસવ પીવા ન થાય ઈચ્છા તો કાં ગળું સુકાતું આ પ્યાસ જેવું શું છે એક નામ લેતાં સાથે ભરચક ત્વચાથી પ્રસરે અત્તરની આછી આછી આ વાસ જેવું શું છે ક્ષણમાં રચાઉં; ક્ષણમાં વિખેરાઈ જઉં હવામાં હોવું નથી…

Read More

સૂર્યનું પગલું મળે નહીં – રમેશ પારેખ

સૂર્યનું પગલું મળે નહીં લહેરે થીજી ગયેલું ઝરણ ખળખળે નહીં શોધું છું, ક્યાંય સૂર્યનું પગલું મળે નહીં આવી લચે છે આંખમાં સૂરજ ઊગ્યાની વેળ રાત્રિ ઉદાસીઓની છતાં કાં ઢળે નહીં? આવા બૂરા દિવસ છે તમારા ગયા પછી બોલ્યા કરું ને અર્થ કશો નીકળે નહીં ખોવાયાં છીએ આપણે ક્યાં, કેમ શોધશું? અણસારનો દીવો કોઈ રસ્તે બળે…

Read More

ગઝલ – નિર્મિશ ઠાકર

સવારે સવારે હ્રદય ચીતરું છું નર્યા ઝાકળોનો જ લય ચીતરું છું હતી સાંજ તે અસ્ત પામી, હવે ત્યાં નવો સૂર્ય છે તો હ્રદય ચીતરું છું જડી આખરે એક પીંછી ક્ષણોની હતી કલ્પના, તે સમય ચીતરું છું નવાં સર્જનોનાં જ એંધાણ છે આ હજી એકધારા પ્રલય ચીતરું છું લઘુતા તણી ફ્રેમ માગી નથી મેં મને હું…

Read More

ગઝલ – છાયા ત્રિવેદી

વહેતું રહે નામ સાંજલ હવામાં, હવાઝૂલણું એક એવું લગાવું. કોઈ વિસ્તરતા જતા રણની ઉદાસી આપણે, ઝાંઝવાને શોધતી એ આંખ પ્યાસી આપણે. ભૂલભૂલૈયા ભરી આ ભીડમાં ભટકી ગયા, આમ તો, એકાંતના છીએ નિવાસી આપણે. ઘર બનાવીશું કિનારાની ય રેતીમાં હવે? દોસ્ત, ઘૂઘવતાં જ દરિયાના ખલાસી આપણે. આપણે તો બસ અરીસામાં જ ખોવાઈ ગયા, પારખી જુઓ, હતા…

Read More

ગઝલ – ખલીલ ધનતેજવી

હિન્દુ મુસ્લિમ બંને સલામત, માણસ વારંવાર મરે છે. … જાતમાં ભૂસ્કો મારવા માટે, ધોધ થાવું પડે છે પાણીને. … માત્ર માણસ જ વસેલા હોય જ્યાં, એ ગલી આ શહેરમાં જડતી નથી. … તેં મને ઓઢી લીધો લોહીલુહાણ, તારું કોરું વસ્ત્ર પાનેતર થયું. … ગઝલ રગરગ નેે રોમરોમથી તૂટી જવાય છે, તોપણ મઝાની વાત કે જીવી…

Read More

ચૂંટેલા શેર- ખલીલ ધનતેજવી

અમારે રાખમાંથી પણ ફરી બેઠા થવું પડશે, નહીં જંપે અમારાં રેશમી સપનાંઓ સળગીને. … મને વાડામાં આંતરવા કર્યો’તો બંધ ઝાંપો પણ, એ વાડામાંથી હું નીકળી ગયો’તો વાડ કૂદીને. … નદીમાં પૂર, દરિયામાં કદી ભરતી નથી આવી, ખલીલ, કાં રોજ છલકાયા કરે પરપોટા ફૂટીને. … સૌ દુ:ખી છે, કોણ કોનું દુ:ખ જુએ, જાતને જાતે દિલાસો આપીએ.…

Read More

ग़ज़ल – इन्दु श्रीवास्तव

    आए हैं जिस मक़ाम से उसका पता न पूछ रुदादे-सफ़र पूछ मगर रास्ता न पूछ गर हो सके तो देख ये पाँवों के आबले सहरा कहाँ था और कहाँ ज़लज़ला न पूछ वाँ से चले हैं जबसे मुसलसल नशे में है ले जाए किस दयार में हमको नशा न पूछ वाक़िफ़ नहीं है…

Read More

વાત વાગોળ્યા કરી – ગની દહીંવાળા

  વાત વાગોળ્યા કરી આપણે નીલકંઠની ચર્ચા કરી, ને મીરાંએ વાટકી પીધા કરી. બારણું દઈને સૂરજ ચાલ્યો ગયો, સાંકળો તમરાંએ ખખડાવ્યા કરી. બોલ્યું અજવાળાની ભાષા કોડિયું, હોઠ પરની વાત વાગોળ્યા કરી. સ્વપ્ન પણ ભૂખ્યાંના ભૂખ્યાં નીકળ્યાં, નાખી દીધા ઊંઘના કટકા કરી. સાંઢણી મધ્યાહ્ને ખંડણી ભરે, પગ તળેનાં રેતકણ ભેગા કરી. વાતમાં ઊંચકાયું એકાકીપણું, વારતામાં ભીડ દેખાયા…

Read More

ચૂંટેલા શેર – જવાહર બક્ષી

અટકવું એ ય ગતિનું જ કોઈ રૂપ હશે! હું સા….વ સ્થિર છું, મારામાં રાસ ચાલે છે …. સાંભળું, જોઉં કે ધારું તો કરી દે ધુમ્મસ ઓગળી જાઉં તો ભીનાશમાં ઝાલે છે મને …. કોઈ આકાશી અધૂરપ લોહીમાં ઘૂમરાય છે જાણે ભૂખરાં વાદળોને પાથરું છું શ્વાસમાં …. અંધ જગતને હું નહિ આંજું સાંઈ વેશ નહીં, વૃત્તિ…

Read More

તરસ્યા હરણરૂપે – ગની દહીંવાલા

તરસ્યા હરણરૂપે તમે હાજર હતાં એકાંતમાં વાતાવરણરૂપે, સુખદ શ્વાસો સમય દેતો હતો એકેક ક્ષણરૂપે. રૂદનનું બે ઘડી આતિથ્ય સ્વીકાર્યું છે આનંદે, નિમંત્રણ છે તમોને પણ, પધારો સંસ્મરણ રૂપે. દિવસ ધોળા કરે છે યાદ જ્યારે શ્યામ રજનીને, તો એ આવી રહે છે મારા મનની મૂંઝવણરૂપે. વલખતા વિશ્વના વલખાટનું હું મધ્યબિંદુ છું, પડ્યો છું એના હૈયામાં વહેતા…

Read More

હું – ગની દહીંવાલા

હું રસ્તામાં નિજના ભારથી ભાંગી પડેલ હું, મારી જ આસપાસમાં ટોળે વળેલ હું. કંઈ ઠાવકાં ઠરેલ શો સાબિત થયેલ હું, પાંપણ ઉપરથી આંખમાં પાછો ફરેલ હું. જીવન ભર્યું ભર્યું અને ભયથી ભરેલ હું, લાખેણી લાગણીની લગોલગ ઊભેલ હું. વાતાવરણના મોભથી નેવાં વહી રહ્યાં, ભીના સમયના આંગણે પલળી ગયેલ હું. નીકળી હતી ચમનથી નનામી વસંતની, સાથે…

Read More

ગઝલ ગુચ્છ – 8 રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’

ગઝલ ગુચ્છ – 8 એ ભલે લાગે છે અક્ષર મોકલું છું, ઘૂઘવ્યા ભીતર એ સાગર મોકલું છું. તું સ્વયમ્ ઝળહળ છે જાણું છું છતાંયે કોડિયું મારું આ થરથર મોકલું છું. થઈ ગયું મોડું પડ્યું જન્મોનું છેટું, તો ય લાગે છે સમયસર મોકલું છું. હાંસિયામાં ક્યાં લગી ઊભું રહે એ, તેં કદી દોર્યું ‘તું એ ઘર…

Read More

ગઝલ – રમેશ પારેખ

કેટલાક મારા પ્રિય અશઆર એક વરસાદનું ટીપું અમે છબીમાં મઢ્યું, ત્યારથી ભેજભર્યા ઓરડા કોરા ન થયા. .. .. .. .. હા, કાલે ઊંઘમાં પલળી ગયાં તાં સપનાંઓ, જુઓને, સૂકવ્યાં છે આજ અહીં અગાસીએ. . . . . . . મને ખબર છે ભરી તી મેં પેનમાં શાહી, લખું તો કાગળો ઉપર સમુદ્ર વહી આવ્યો. ..…

Read More

देखा हुआ सा कुछ है तो सोचा हुआ सा कुछ – निदा फ़ाज़ली

देखा हुआ सा कुछ है तो सोचा हुआ सा कुछ हर वक़्त मेरे साथ है उलझा हुआ सा कुछ होता है यूँ भी रास्ता खुलता नहीं कहीं जंगल-सा फैल जाता है खोया हुआ सा कुछ साहिल की गिली रेत पर बच्चों के खेल-सा हर लम्हा मुझ में बनता बिखरता हुआ सा कुछ फ़ुर्सत ने आज…

Read More

ગઝલ – ભગવતીકુમાર શર્મા

અમે આંધી વચ્ચે તણખલાંના માણસ; પીળા શ્વાસની તુચ્છ ઘટનાના માણસ. ફટાણાંના માણસ, મરશિયાંના માણસ; અમે વારસાગત સમસ્યાના માણસ. ‘કદી’ થી ‘સદી’ ની અનિદ્રાના માણસ; પ્રભાતોની શાશ્વત પ્રતિક્ષાના માણસ. અમે અમને મળવાને ઝૂરતા જ રહીએ; સડકવન્ત ઝિલાતા ટોળાના માણસ. શિખર? ખીણ? ધુમ્મસ? સૂરજ? કે કશું નૈં? ‘ટુ બી – નૉટ ટુ બી’ ની ‘હા-ના’ ના માણસ.…

Read More