ચૂંટેલા શેર – અઝીઝ ટંકારવી

ચૂંટેલા શેર જે પ્હેરીને મસ્ત રહે તું એવું પ્હેરણ પ્હેર હવે તો * કોરો કાગળ વાંચી લે જે લોકો એવા જ્ઞાત જ ક્યાં છે? * હોવાની ફરિયાદો ના કર હોવું દુઃખતી રગ છે બાવા * તે છતાં તું દર્દ દે છે સામટાં આપણા બેમાં કદીયે વેર ના * બુદબુદાની જેમ હું તણાયો છું ખુદના કુરુક્ષેત્રમાં…

Read More

શું છે ? – ભગવતીકુમાર શર્મા

શું છે? અરે, આ જન્મજન્માંતર તણું આવાગમન શું છે? પવન શું, પાણી શું,પૃથ્વીય શું ને અગન શું છે? આ માટીમાંથી જન્મી માટીમાં થાતું દફન શું છે? અગ્નિમાંથી પ્રગટી અગ્નિને ખોળે દહન શું છે? અમે બ્રહ્માંડની વિસ્તીર્ણતામાં વિસ્તરી ચાલ્યા; પછી નકશાઓ, સરહદ, વાડ કાંટાળી, વતન શું છે? અમે શ્વાસોની વચ્ચે ઝૂલતા અવકાશમાં વસીએ; કળી શું, મ્હેક…

Read More

ચૂંટેલા શેર – અનિલ ચાવડા

આપણે અત્યાર થઈ ઊભા રહ્યા; ને- થઈ ગણતરી ફક્ત જૂનાની-નવાની. * * * હું ભીંત પર માથું પછાડું? રોજ છાતી કૂટું? રોવું? શું કરું? હું એક એવું સત્ય છું જે કોઈ દી સાચ્ચું જ પડવાનું નથી. * * * છે દેહ રૂનું પૂમડું ત્યાં વાત અટકી જાત તો સારું હતું, પણ આગમાં કાયમ રહેવાનું અને…

Read More

ચૂંટેલા અશઆર – બરકત વીરાણી ‘બેફામ’

જિંદગીની સૌ સમસ્યા હોય છે શ્રધ્ધા સમી, જો નહીં સમજાય તો કુદરત ખુદાની લાગશે. *** તેં ધડ્યા છે એકસરખા, એ જ તારી ભૂલ છે, હો ન જેમાં માણસાઈ એ ય માણસ લાગશે. *** ભૂલથી પણ કોઈ ના કરશો ખુદાની કલ્પના માનવીની દ્રષ્ટિએ તો એય માનવ લાગશે. *** થઈ જશે પોતે દિલાસા જિંદગીના દુઃખ બધાં, આ…

Read More

ડૂબ્યા… – માધવ રામાનુજ

ડૂબ્યા… આ સમયને પાર કરવા નીકળ્યા- ને જુઓ, એની જ પહેલી પળમાં ડૂબ્યા! સ્વચ્છ, પાવન, પારદર્શી વહેણ કેવું? દોડતાં પહોંચ્યા અને મૃગજળમાં ડૂબ્યા. નામ સંબંધોને નહોતું આપવાનું- નામ દીધું ને જુઓ, અંજળમાં ડૂબ્યા. જે દીવાએ સ્હેજ અજવાળું વધાર્યું- એ દીવાની મેશના કાજળમાં ડૂબ્યા. પ્રેમની વાતોય લાગી પ્રેમ જેવી, એમ ને એમ જ અમે અટકળમાં ડૂબ્યા.…

Read More

ચૂંટેલા શેર – જલન માતરી

ચૂંટેલા શેર શ્રધ્ધાનો હો વિષય તો પુરાવાની શી જરૂર? કુરઆનમાં તો ક્યાંય પયમ્બરની સહી નથી. … એના ઉપરથી લાગે છે થાશે ગઝલનું શું? સોમાંથી – એંશી આજે ગઝલકાર હોય છે. … નીતિને એ ગરીબોની મારી સલામ છે, એક જ છે ભાવ એમનો, મોંઘા થતા નથી. … સંપૂર્ણ રીતે હોય જે આ જગ મહીં સુખી, એવો…

Read More

જે તને ઝળહળ કરે….ધૂની માંડલિયા

શબ્દ જ્યારે પણ સમજણો થાય છે, અર્થ ત્યારે કંકુવરણો થાય છે. જે તને ઝળહળ કરે…. આંસુ અવાજો ન કરે, ઘોંઘાટ કેવળ જળ કરે, ઘર તો સદા ધ્યાનસ્થ છે, ઉત્પાત સૌ સાંકળ કરે. વરસાદ ફૂલોને, સદા નવડાવતો આનંદથી, શણગારવાનું કામ એને પ્રેમથી ઝાકળ કરે. કેવા સિતમ યુગથી થયા ઈતિહાસમાં ક્યાં નોંધ છે? ધૃતરાષ્ટ્ર જેવો છે સમય,…

Read More

ગઝલ – મનોજ ખંડેરિયા

નયન માંજીને વિસ્મય આંજવાની આ તો કરણી છે કલમ છે હાથમાં, શું રંગ-ઝરતી ફૂલ-ખરણી છે. ચડું છું જે પગથિયાં એક ક્ષણમાં ગૂમ થઈ જાતાં અને પૂરી ન થાતી કેમે એવી આ નિસરણી છે. અહીંથી ત્યાં લગી છે પહોંચવાનું કેટલું દુષ્કર વિરહ છે વસમી વૈતરણી, જીવન પણ જીર્ણ તરણી છે. મળે છે સ્વચ્છ તડકો-ચાંદની-ઝાકળ ને વર્ષાજળ…

Read More

ગઝલ : રમેશ પારેખ

જેવો તેં ઓળખ્યો’તો હું એવો અસલમાં ખૂલી સ્હેજ પણ ક્યાં શકું છું? હું લઈ આંખ, પગ, મનનો ડૂચો રમેશાઈની ગાંસડીમાં ઊભો છું … … … આ તરફ ભીની દીવાસળી છે, ઓ તરફ તાતા વંટોળિયાઓ આપણે સહુના ઘરમાં ઠરેલા પાછા પેટાવવા છે દીવાઓ … … … પરપોટો સમયના હાથમાં આમ તો છું એક પરપોટો સમયના હાથમાં…

Read More

ग़ज़ल – दुष्यंत कुमार

कुछ चुनिंदा अशआर : सिर्फ़ शाइ’र देखता है क़हक़हों की असलियत हर किसी के पास तो ऐसी नज़र होगी नहीं …     …    …   …   … लोग हाथों में लिए बैठे हैं अपने पिंजरे आज सय्याद को महफ़िल में बुला लो यारो ..   ..   ..   ..    ..…

Read More

ઉમ્રભર – રમેશ પારેખ

ઉમ્રભર જળ બની દરિયા તરફ તે ખુદ દડ્યો છે ઉમ્રભર ને સદા એ શખ્સને ઉંબર નડ્યો છે ઉમ્રભર એનું મન – જાણે છે ભાંગ્યું-તૂટ્યું શિવાલય કોઈ ને ધજા પેઠે એ માણસ ફડફડ્યો છે ઉમ્રભર ‘જળ બન્યા છીએ તો પરપોટાની ભાષા શીખીએ’ એક માણસ રણમાં એવું બડબડ્યો છે ઉમ્રભર આ પગથિયાં ક્યાં જશે – એ જાણતો…

Read More

પડછાયો – ભરત વિંઝુડા

પડછાયો હાથમાં હાથ મૂકીને ઊભો છે પડછાયો મારી સામે જ ખૂલીને ઊભો છે પડછાયો મેં ઝીલી લીધો સૂરજ આખેઆખો માથા પર તે ક્ષણે સાવ ખૂટીને ઊભો છે પડછાયો ક્રોસ પર જેમ ઈસુનું ઢળી ગયું મસ્તક ભીંત પર એમ ઝૂકીને ઊભો છે પડછાયો આટલામાં જ હતો શોધતા નથી મળતો ઝાડના છાંયે ડૂબીને ઊભો છે પડછાયો આ…

Read More

ગઝલ – મનોજ ખંડેરિયા

ઝળહળ ઝબાક ઝળહળ અજવાશ જેવું શું છે આ બંધ દ્વાર પાછળ અહસાસ જેવું શું છે હોઠે ધરું જો આસવ પીવા ન થાય ઈચ્છા તો કાં ગળું સુકાતું આ પ્યાસ જેવું શું છે એક નામ લેતાં સાથે ભરચક ત્વચાથી પ્રસરે અત્તરની આછી આછી આ વાસ જેવું શું છે ક્ષણમાં રચાઉં; ક્ષણમાં વિખેરાઈ જઉં હવામાં હોવું નથી…

Read More

સૂર્યનું પગલું મળે નહીં – રમેશ પારેખ

સૂર્યનું પગલું મળે નહીં લહેરે થીજી ગયેલું ઝરણ ખળખળે નહીં શોધું છું, ક્યાંય સૂર્યનું પગલું મળે નહીં આવી લચે છે આંખમાં સૂરજ ઊગ્યાની વેળ રાત્રિ ઉદાસીઓની છતાં કાં ઢળે નહીં? આવા બૂરા દિવસ છે તમારા ગયા પછી બોલ્યા કરું ને અર્થ કશો નીકળે નહીં ખોવાયાં છીએ આપણે ક્યાં, કેમ શોધશું? અણસારનો દીવો કોઈ રસ્તે બળે…

Read More

ગઝલ – નિર્મિશ ઠાકર

સવારે સવારે હ્રદય ચીતરું છું નર્યા ઝાકળોનો જ લય ચીતરું છું હતી સાંજ તે અસ્ત પામી, હવે ત્યાં નવો સૂર્ય છે તો હ્રદય ચીતરું છું જડી આખરે એક પીંછી ક્ષણોની હતી કલ્પના, તે સમય ચીતરું છું નવાં સર્જનોનાં જ એંધાણ છે આ હજી એકધારા પ્રલય ચીતરું છું લઘુતા તણી ફ્રેમ માગી નથી મેં મને હું…

Read More

ગઝલ – છાયા ત્રિવેદી

વહેતું રહે નામ સાંજલ હવામાં, હવાઝૂલણું એક એવું લગાવું. કોઈ વિસ્તરતા જતા રણની ઉદાસી આપણે, ઝાંઝવાને શોધતી એ આંખ પ્યાસી આપણે. ભૂલભૂલૈયા ભરી આ ભીડમાં ભટકી ગયા, આમ તો, એકાંતના છીએ નિવાસી આપણે. ઘર બનાવીશું કિનારાની ય રેતીમાં હવે? દોસ્ત, ઘૂઘવતાં જ દરિયાના ખલાસી આપણે. આપણે તો બસ અરીસામાં જ ખોવાઈ ગયા, પારખી જુઓ, હતા…

Read More

ગઝલ – ખલીલ ધનતેજવી

હિન્દુ મુસ્લિમ બંને સલામત, માણસ વારંવાર મરે છે. … જાતમાં ભૂસ્કો મારવા માટે, ધોધ થાવું પડે છે પાણીને. … માત્ર માણસ જ વસેલા હોય જ્યાં, એ ગલી આ શહેરમાં જડતી નથી. … તેં મને ઓઢી લીધો લોહીલુહાણ, તારું કોરું વસ્ત્ર પાનેતર થયું. … ગઝલ રગરગ નેે રોમરોમથી તૂટી જવાય છે, તોપણ મઝાની વાત કે જીવી…

Read More

ચૂંટેલા શેર- ખલીલ ધનતેજવી

અમારે રાખમાંથી પણ ફરી બેઠા થવું પડશે, નહીં જંપે અમારાં રેશમી સપનાંઓ સળગીને. … મને વાડામાં આંતરવા કર્યો’તો બંધ ઝાંપો પણ, એ વાડામાંથી હું નીકળી ગયો’તો વાડ કૂદીને. … નદીમાં પૂર, દરિયામાં કદી ભરતી નથી આવી, ખલીલ, કાં રોજ છલકાયા કરે પરપોટા ફૂટીને. … સૌ દુ:ખી છે, કોણ કોનું દુ:ખ જુએ, જાતને જાતે દિલાસો આપીએ.…

Read More

ग़ज़ल – इन्दु श्रीवास्तव

    आए हैं जिस मक़ाम से उसका पता न पूछ रुदादे-सफ़र पूछ मगर रास्ता न पूछ गर हो सके तो देख ये पाँवों के आबले सहरा कहाँ था और कहाँ ज़लज़ला न पूछ वाँ से चले हैं जबसे मुसलसल नशे में है ले जाए किस दयार में हमको नशा न पूछ वाक़िफ़ नहीं है…

Read More

વાત વાગોળ્યા કરી – ગની દહીંવાળા

  વાત વાગોળ્યા કરી આપણે નીલકંઠની ચર્ચા કરી, ને મીરાંએ વાટકી પીધા કરી. બારણું દઈને સૂરજ ચાલ્યો ગયો, સાંકળો તમરાંએ ખખડાવ્યા કરી. બોલ્યું અજવાળાની ભાષા કોડિયું, હોઠ પરની વાત વાગોળ્યા કરી. સ્વપ્ન પણ ભૂખ્યાંના ભૂખ્યાં નીકળ્યાં, નાખી દીધા ઊંઘના કટકા કરી. સાંઢણી મધ્યાહ્ને ખંડણી ભરે, પગ તળેનાં રેતકણ ભેગા કરી. વાતમાં ઊંચકાયું એકાકીપણું, વારતામાં ભીડ દેખાયા…

Read More