ગઝલ (2)- છાયા ત્રિવેદી

તપતો સૂરજ ખિસ્સે રાખી ચાલી નીકળો, ખુદનો પડછાયો ખુદ ઉપાડી, ચાલી નીકળો. કાંઠાઓ તોડીને દરિયા ઊમટે સઘળા, મુઠ્ઠીમાં પૂનમને દાબી, ચાલી નીકળો. લ્હેરાતાં ઊગશે ખેતર ત્યાં ઇન્દ્રધનુનાં, સૂકી ભોમમાં સપનાં વાવી, ચાલી નીકળો. પવન બનીને મોસમ, પોતે પછી શોધશે, ટહુકાઓ કંઠે છુપાવી ચાલી નીકળો. પોતીકા આકાશને અઢળક વીંધ્યે રાખો, વરસાદી યાદોને ચાખી, ચાલી નીકળો. ~છાયા…

Read More

ગઝલ – છાયા ત્રિવેદી

વહેતું રહે નામ સાંજલ હવામાં, હવાઝૂલણું એક એવું લગાવું. કોઈ વિસ્તરતા જતા રણની ઉદાસી આપણે, ઝાંઝવાને શોધતી એ આંખ પ્યાસી આપણે. ભૂલભૂલૈયા ભરી આ ભીડમાં ભટકી ગયા, આમ તો, એકાંતના છીએ નિવાસી આપણે. ઘર બનાવીશું કિનારાની ય રેતીમાં હવે? દોસ્ત, ઘૂઘવતાં જ દરિયાના ખલાસી આપણે. આપણે તો બસ અરીસામાં જ ખોવાઈ ગયા, પારખી જુઓ, હતા…

Read More