જિંદગી – ભારતી રાણે

જિંદગી   તીર ખેંચાયું પણછ પર, લય જેવી જિંદગી, દ્રૌપદી કેરે સ્વયંવર મત્સ્ય જેવી જિંદગી. ઘૂઘવે સાગર સમયનો આભ ઊંચા કેફમાં, રેત ઉપર ચીતરેલા દૃશ્ય જેવી જિંદગી. નાંગરેલી નાવ જેવી શક્યતાના દેશમાં, સાત સાગરની સફરના સ્વપ્ન જેવી જિંદગી. શ્વાસની એ શોધ છે કે સારથિની મુન્સફી ? યુદ્ધ-મેદાને વિષાદી પ્રશ્ન જેવી જિંદગી. કોણ જાણે ક્યાં જતો…

Read More

ફરી એક વાર – ભારતી રાણે

વરસો પછી ફરી એક વાર કાતિલ શિયાળાની ધુમ્મસી સાંજે પ્રવેશું છું એ પુરાણા શહેરમાં. સીમ તોડીને વિસ્તરી ગયેલા જૂના શહેરના નવા રસ્તાઓ ખોલતા નથી, પરિચયનાં દ્વાર; બદલાઈ ગયેલી બજારોની ઝાકઝમાળમાં ખોળું છું, ખોવાયેલું એ દૃશ્ય. સ્મૃતિઓને પડઘાવતી જર્જરિત ઇમારતો પાસેથી દોડી જાઉં છું, રિક્ષાના ધડધડાટમાં. રગોમાં વહેતી નદીના બદલાતા વહેણ સાથે. જોતજોતામાં અજાણ્યું થઈ ગયેલું…

Read More

હોય જો નિર્ણય – ભારતી રાણે

હોય જો નિર્ણય હોય જો નિર્ણય સફરનો, કાફલો શી ચીજ છે ? પ્રાણ વીંઝે પાંખ, દેહનો દાયરો શી ચીજ છે ? ભીંત ફાડીને તિરાડે ઊગતો પીપળ કહે, જો રહો પર્યાપ્ત ખુદમાં, પથ્થરો શી ચીજ છે ? નિત તરસવું ને વરસવું ખેલ ધરતી-આભનો, થોર પૂછે રેતને, આ મોસમો શી ચીજ છે ? બિંબ-ચહેરાની રમત તો સાહ્યબી…

Read More