એક સૂકી કવિતા

હવે મનમાં
મધુર, સૌમ્ય ભાવ ઉઠતો નથી
કુમળી કવિતા ઉભરતી નથી
સૂકી, કઠણ, કઠોર ભૂમિ પર
બસ જાણે કેકટસ જ ઉગે
તેમ
મનમાં હવે શબ્દ
કાંકરા જેવા ખખડે
બરડ ડાળીઓની જેમ તૂટે
સૂકા ઘાસ જેવા
પીળા પીળા
ગોખરુના કાંટા જેવા
અણિયાળા,
મનને ઉલઝાવે, તરડાવે
બોરડીની ડાળી જેવા
વાક્યો.
ચકરાય ગીધ ને સમડી જેવા
વિચારો
નેહલ
(જૂની ડાયરીમાંથી)

images

Author: nehal

Physician by profession, I like to spend my spare time reading literature and philosophy, getting to know different cultures and exploring various forms of creative expressions,..paintings,music, photography, cinema, theatre, sculpture and of course poetry. I usually write in my mother tongue Gujarati and sometimes in Hindi and English. Nehal’s world is at the crossroads of my inner and outer worlds, hope you like the journey…

2 thoughts on “એક સૂકી કવિતા”

  1. Obvsly
    I’d take the will to learn
    A New
    Ancient Alphabeth

    As taking New pathways…

    The difficult in it would be
    To find a good translator
    Of course! Anyway
    I dream that it’s a poem
    Th’takes me away from the cities

    And brought me away
    Close to the Voice of a great new Scenario!

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s