Variations On The Word Love – Poem by Margaret Atwood (અનુવાદ- નીતા રામૈયા )

Variations On The Word Love 
This is a word we use to plug
holes with. It’s the right size for those warm
blanks in speech, for those red heart-
shaped vacancies on the page that look nothing
like real hearts. Add lace
and you can sell
it. We insert it also in the one empty
space on the printed form
that comes with no instructions. There are whole
magazines with not much in them
but the word love, you can
rub it all over your body and you
can cook with it too. How do we know
it isn’t what goes on at the cool
debaucheries of slugs under damp
pieces of cardboard? As for the weed-
seedlings nosing their tough snouts up
among the lettuces, they shout it.
Love! Love! sing the soldiers, raising
their glittering knives in salute.

Then there’s the two
of us. This word
is far too short for us, it has only
four letters, too sparse
to fill those deep bare
vacuums between the stars
that press on us with their deafness.
It’s not love we don’t wish
to fall into, but that fear.
this word is not enough but it will
have to do. It’s a single
vowel in this metallic
silence, a mouth that says
O again and again in wonder
and pain, a breath, a finger
grip on a cliffside. You can
hold on or let go.

Margaret Atwood

 

પ્રેમ શબ્દનાં વિધવિધ રૂપ

બાકોરાને દટ્ટો દેવા અમે આ શબ્દ
વાપરીએ છીએ.ભાષામાં હુંફાળા શૂન્યાવકાશ માટે,
પાનાં ઉપર હૃદયના આકારની-સાચા હૃદય જેવું
લાગે જ નહીં-લાલચટ્ટક ખાલી જગ્યા માટે
આ માપસરનો શબ્દ છે.રિબન લગાડો
તો તમે તે વેચી
શકો.કોઈ જાતની સૂચના વિનાના છપાયેલા ફોર્મના
ઠાલા અવકાશમાં પણ અમે તેને ગોઠવીએ છીએ.અહીં તો કેટલાંય
સામયિકો છે જેમાં બીજું કશું જ નહીં
પણ માત્ર પ્રેમ શબ્દ હોય, તમે
આખા શરીરે તે લગાડી શકો અને તેનાથી
રાંધી પણ શકો. અમને કઈ રીતે ખબર પડે કે
ભીનાં લાકડાં નીચે ઠંડકમાં જીવજંતુનો વ્યભિચાર
તે પ્રેમ છે કે કેમ ? આલતુ-ફાલતુ ઊગી નીકળતાં
છોડવાં પોતાનાં કઢંગા નાક આસપાસની
લીલોતરીમાંથી બહાર કાઢતી વખતે તેના નામની છડી પોકારે છે.
પ્રેમ ! પ્રેમ ! સૈનિકો ગાય છે, સલામી વખતે
ચળકતી ધાર ઊંચી ઉઠાવીને.

પછી આવે છે અમારા
બંનેની વાત. અમારા માટે LOVE
આ શબ્દ અત્યંત ટૂંકો છે, તેમાં ખાલી
ચાર અક્ષરો, શબ્દ એવો આછો-પાતળો છે કે
અમારા ઉપર ઝળૂંબેલા મૂગામંતર આકાશના
તારા વચ્ચેના શૂન્યાવકાશને
છલોછલ ભરી પણ ન શકે.
અમારે જેમાં પડવું નથી
તે પ્રેમ નથી, પણ પેલી બીક.
આ શબ્દ પૂરતો નથી પણ ચલાવી
લેવું પડે. આ અભેદ્ય
શાંતિમાં તે એક જ
સ્વર છે, મોઢું કહે છે
વારે વારે ‘ ઓ’ * તાજુબી
ને દર્દ સાથે, એક શ્વાસ, શિખરની
ધાર ઉપરની એક આંગળીની પકડ. તમે
નભી ગયા અથવા પડ્યા.
-માર્ગરેટ ઍટવુડ
અનુવાદ- નીતા રામૈયા
(કાવ્યવિશ્વ -શ્રેણી કેનેડિયન કવિતા)

*અંગ્રેજી કવિતામાં ‘O’ નો પ્રયોગ ચૂંબન કરતી વખતે થતાં બે હોઠના આકાર માટે, આશ્ચર્ય કે દર્દનો ઉદ્ગાર કાઢતી વખતે રચાતી બે હોઠની આકૃતિ માટે થાય છે.

 

Author: nehal

Physician by profession, I like to spend my spare time reading literature and philosophy, getting to know different cultures and exploring various forms of creative expressions,..paintings,music, photography, cinema, theatre, sculpture and of course poetry. I usually write in my mother tongue Gujarati and sometimes in Hindi and English. Nehal’s world is at the crossroads of my inner and outer worlds, hope you like the journey…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s